Trochę o naszym BLW

Ciągle i bez przerwy nasze dziecię jest na BLW. Choć czasami chcę być karmiony przez drugą osobę. Czy to ciągle BLW? Myślę, że tak, w końcu nasz mały chłopczyk ma wybór.
Gust kulinarny ma zmienny. Jednego dnia coś uwielbia, drugiego nie znosi. Pewniak kulinarny, to wszelkiego rodzaju zupy i sosy pomidorowe, koniecznie z ryżem.
To, że nasz bobas lubi wybór, nie tylko odnośnie jedzenia, ale w jaki sposób będzie go jadło świadczy zdjęcie poniżej :-)

11 miesięcy. Prawie rok, prawie chodzi.

Rośnie nam dziecko w błyskawicznym tępię. Jeszcze niedawno leżał i nieporadnie machał nóżkami i rączkami. Wtedy zastanawiałam się kiedy zacznie siedzieć, a tu proszę, nasz chłopak: pewnie siedzi, raczkuję z prędkością światła i pewnie stoi, a lada dzień na dwóch nogach zacznie podbijać świat. W końcu to urodzony przywódca ruchu oporu ;-).

A jak to wygląda z naszym BLW. Przed rozpoczęciem naszej przygody przestudiowałam książkę na ten temat i różne materiały dostępne w sieci. Po sześciu miesiącach naszej przygody z BLW, pierwsze co przychodzi mi na myśl to, to, że było warto i każde dziecko jest inne.

Pierwszy miesiąc minął na zabawie. W drugim dopiero zaczęło się próbowanie, co tylko świadczy o tym, że natury nie oszukasz, jak bobasowi dasz wybór. Kolejnymi miesiącami, praktycznie do ósmego byłam zachwycona. Umiarkowany bałagan, jedzenie nie leciało zbyt daleko, po prostu Francja elegancja, choć wtedy myślałam, że to szczyt tej sztuki. Mijał czas, a Kai eliminował kolejne warzywa, aż stał się pomidorowym chłopcem. Nie mogę narzekać bo do sosu pomidorowego mogę dodać marchewkę, paprykę i inne warzywa nie mieląc ich, a większość zje.

Aktualnie chłopak nabrał krzepy i opanował sztukę rzucania do perfekcji. Jedzenie jest wszędzie - a miało być coraz mniej bałaganu, a jest coraz więcej. 

Nasz syn rośnie, jest zdrowy i wygląda na bardzo szczęśliwego, czego chcieć więcej. 

Są takie dni, że poza mlekiem nie je nic innego, ale w końcu w sprawie jedzenia ma wybór.

Mój post powstał na telefonie w pracy, więc proszę o wyrozumiałość, bez słowników i innych pomocy bezbłędne pisanie nie jest moją mocną stroną.

Dziś ostatnia noc w naszym małym wynajętym mieszkanku. Ciasnym, ale tu nasza rodzicielska przygoda się zaczęła.

Trochę z wypowiedzeniem się pośpieszyliśmy i od jutra jesteśmy bezdomni na papierze. Na czas poszukiwania większego mieszkania przeprowadzamy się do mojej siostry.

Co nowego u Kaia w żłobku?

Kai żłobek uwielbia. Spędza w nim 3 dni w tygodniu po 5 godzin. Jak przyjdę po niego to się cieszy, ale wcale nie zamierza ze mną wracać do domu. W grupie przeważnie jest najmłodszym dzieckiem i próbuje dorównać starszakom w chodzeniu ( chodzi trzymając się mebli itp.)

Przykładowe zestawy posiłków mojej Rybki do żłobka. Często jest tak, że nic z tego nie zje, bo nie ma czasu :-).

   Kai w żłobku zrobił bałwanka z waty i papieru ;-).A u nas, jak na razie, było trochę śniegu w grudniu. Jeden dzień się utrzymał. Mimo, że pięknie wyglądają zimowe szaleństwa na śniegu jakoś za nimi nie tęsknię.

10 miesięcy jak jeden dzień.

Jutro Kai skończy 10 miesięcy. Jak ten czas szybko leci za chwilę roczek i kolejny itd.

Rybka jak miała jeden dzień. Zawsze ma takie myślące oczy, przez co moim zdaniem wygląda na starszego.

A czego nasze dziecię blw nauczyło się przez ostatni miesiąc.

• nauczyło się jeść jeszcze mniej warzyw ;-)
• całkiem sprawnie jak na swój wiek posługuję się widelcem i łyżką, chyba zajarzył o co lata
• ma swoje humory
• nielubi słowa nie
• częściej beczy jak coś nie idzie po jego myśli
• śpiewa lalalala
• mówi coś co brzmi czasami jak mama lub jak tata, każdy z nas słyszy co chce
• mlaska jak jest głodny
• coraz częściej chce na roczki

Asiolek

9 miesięcy + tydzień

Dawno nie robiłam bilansu Kaia osiągnięć. Kai ma już dziewięć miesięcy + tydzień. Za nami już cztery miesiące z blw. Kai radzi sobie bardzo dobrze z jedzeniem, oczywiście tym, które mu smakuje. Potrafi ziarenka gotowanego ryżu podnosić jak są w sosie pomidorowym.

Na początku naszej przygody zjadał wszystkie warzywa. Teraz przyszedł taki czas, że nie je ich praktycznie wcale, poza pomidorami. Jak mu się poda fasolkę, brokuł czy inne warzywo patrzy się na nas jak na idiotów i nawet tego nie dotyka. Na panią w żłobku spojrzał tak samo :-). Warzyw można mu przemycić, ale muszą być z mięsem, w panierce lub z ryżem. Króluję pomidor w daniach. Jednak my się nie poddajemy - je, czy nie je, warzywa są zawsze. Lubi ostro przyprawione dania i mięso. Miłe jest to, że chcę spróbować wszystkiego, co jest na talerzu mamy i taty. Krzyczy, żeby mu dać i zawsze się cieszy jak przynosimy mu jedzenie, nieważne, czy będzie: 

dobre do jedzenia, 

świetne do zabawy, 

czy walnięcia "focha" swoim wzrokiem.

Coraz częściej pojawia się u nas łyżeczka. Łyżeczki używamy na różne sposoby: 

• Pierwszy - podaję Kaiowi napełnioną łyżeczkę. 
• Drugi - Kai ma w rączce swoją łyżeczkę i próbuję swoich sił, a ja go karmię drugą. 
• Trzeci - wolna amerykanka jak wyjdzie tak jest. Jedzenie zazwyczaj jest wszędzie.

Wracając do używania łyżeczki. Rybka wyczaiła, że wkłada się ją do miski i podnosi do buzi, ale jeszcze nie łapie, o co chodzi z nabieraniem, ale myślę, że  długo nie będziemy czekać. 

Owoce: 

Nie przepada tylko za bananami i truskawkami, uwielbia mango i oczywiście jabłka. Jabłka do tego stopnia, że jak są za twarde to się denerwuję.

Ciągle Kaia głównym pokarmem jest mleko modyfikowane. Zjada niewiele, albo mi się tak wydaję. Nie zmuszam go, jak nie chcę jeść to nie je, mleko zawsze wypije, a rośnie jak na drożdżach, a przede wszystkim jest zdrowy. Poza katarem i ostatnio kaszlem, które przywlókł ze żłobka to nasza rybka nie choruje.

Asia

Niedzielny poranek + paluszki owsiane.

Wczoraj Mały zaskoczył nas w próbach układania klockowych puzzli. Wprawdzie nie udało mu się ich ułożyć, ale sam fakt, że załapał o co chodzi, a może to był zbieg okoliczności. Zwał jak chciał, a my byliśmy dumni z naszej Rybki. Ja niestety byłam w pracy, ale obejrzałam filmik.

Dziś postanowiłam dać małemu kredkę i kartkę. Pokazałam o co chodzi i sami oceńcie. Kai ma 9 miesięcy. Wcześniej nie dawałam mu kredek. Może to normalne, ale pewnie każda mama tak ma.

Paluszki owsiane - pyszne śniadanie.

Tym razem do przepisu, który podałam w poście o w/w tytule zamiast owoców proponuje słonecznik i rodzynki. Naprawdę pyszne. Kai tym razem nie miał ochoty, ale rodzice sobie z tym poradzili. Na to masło orzechowe - pyszności.

Joanna

Kość niezgody.

Parę dni temu...

Zwykły dzień, zwykły obiad.

Obiad tzw. "śmietnik" czyli wszystko co jest jadalne w domu. Wszystkie warzywa na patelnie, doprawiamy jak lubimy i dusimy pod przykryciem, aż zmiękną. A do warzyw makaron ryżowy i kurak z grilla. 

Smacznego.

Kai zjadł odrobinę warzyw i wziął się za mięso, część zjadł, a część została na podłodze i kot posprzątał. Została tylko kość, której nie chciał oddać.

Kai i jego Kość

Próby odebrania kości

Kość oddana ;-)

Asia

Czym jest gluten? A na deser placuszki z jabłkami.

Jakiś czasami pewna P.Monika w komentarzach zadała mi pytanie o gluten. Jak to wygląda w diecie naszego dziecka? Poza tym  że nie spożywaliśmy go wiele, bo po pieczywie i innych produktach zbożowych nie czuję się dobrze (nie żebym nie lubiła), a w konsekwencji Kai też nie jadł, bo BLW to również celebrowanie rodzinnych posiłków, to nic bliżej na ten temat nie wiedziałam. Moja wiedza ograniczała się do tego, że wprowadza ją się go stopniowo do diety niemowląt. Poczułam się trochę ignorantką i zaczęłam szperać, czytać, a konsekwencją tego jest to, że na dzień dzisiejszy gluten w naszej diecie praktycznie nie występuje. (Czasami zdarza nam się wypić piwo ;-), Kai jest bezglutenowy ;-))

Czym jest gluten i czy ma on wpływ na jakość naszego życia?

Gluten to nic innego jak białko roślinne. Białko to znajduje się w zbożach, takich jak: owies, pszenica, żyto, jęczmień, czyli również w produktach wytworzonych na bazie zbóż, między innymi czekolada, niektóre soki, kasze i makarony. Gluten jest białkiem, którego nietolerancja prowadzi do rozwoju choroby o nazwie celiakia. Różne źródła podają, że aby zapobiec chorobie trzewnej, należy stopniowo wprowadzać gluten do diety niemowlaka. Czyli stopniowo przyzwyczajać dziecko do czegoś, co de facto może nam zaszkodzić.

Nie będę się rozpisywać na ten temat, bo myślę,że nie byłabym obiektywna, a nie chcę niczego narzucać. Zachęcam do przyjrzenia się sprawie i wyrobienia własnego zdania, które z chęcią poznam.

cytat:

„Najbezpieczniej jest zacząć podawanie glutenu w konsultacji z lekarzem. Naszą uwagę powinny zwrócić wszelkie niepokojące współtowarzyszące objawy. W pierwszej kolejności zainterweniujmy, gdy maluszka męczą bóle brzuszka i wzdęcia. Niemowlęta często cierpią z powodu kolek, co nie ma nic wspólnego z glutenem, ale warto jest skonsultować się z pediatrą. Niepokoić powinno, gdy dziecko w ogóle nie rośnie lub rośnie zbyt wolno bądź nie przybiera na wadze. Objawem celiakii (choroby zabraniającej spożywanie produktów glutenowych) jest ponadto bladość skóry, zmiany skórne, osłabienie i płaczliwość maluszka.” – Źródło tutaj

Inny ciekawy artykuł na temat glutenu znajdziecie tu, w tym artykule bardziej wciągnęły mnie same komentarze ludzi.

Mój post to nie straszak. To jest „Nasza przygoda z BLW” i nasze wybory. Dzielimy się naszym doświadczeniem i z chęcią wysłuchamy innego zdania. Niektórzy uważają, że teraz wszystko jest nie zdrowe, to po co mają zmieniać swoją dietę. Niestety jest w tym dużo racji, tak to już nas wykańczają wielkie korporacje. Mam nadzieję, że jedno moje przesłanie do was trafi – bądźmy świadomymi konsumentami!

A tak na koniec moje racuszki bezglutenowe – może użyć mąki pszennej ;-)

Przepis

szklanka mleka orzechowego 

(my krowiego nie pijemy - dlaczego? Może innym razem)

jajko

mąka 

łyżka oleju

Odrobinę proszku do pieczenia

2 jabłka starte na grubych oczkach tarki

sól, cukier, cynamon - opcjonalnie do smaku

Do szklanki mleka wbijamy jajko, a następnie mieszając dosypujemy mąki, aby powstało ciasto trochę gęstsze niż do na leśników. W między czasie dodajemy odrobinę proszku do pieczenia, soli, cukru  cynamonu i oleju. Na koniec dodajemy starte jabłka i delikatnie mieszamy. Smażymy na dobrze rozgrzanej patelni, aż będą złociste, a ciasto w środku będzie gotowe.

Naprawdę pyszne.

Smacznego.

Cała rodzinka wcina - o.. widać nawet tatę Kai-a

Smacznego!

  

Czyżby kryzys!?

Moje dziecię przestało  jeść brokuły, fasolkę szparagowa, małą kukurydze, którą całkiem niedawno  uwielbiał. Nawet awokado, którym się tak zajadał, jakoś tak mu nie wchodzi. Myślę sobie: oho, moje dziecię przechodzi książkowy kryzys z jedzeniem. Trzeba być cierpliwym i przeczekać, pewnie ząbki będą się wyżynać i go boli itp. Cierpliwie każdego dnia gotowałam i podawałam różne warzywa. Po jakimś czasie coś mnie tknęło i zaczęłam się zastanawiać na minionymi tygodniami. Doszło do mnie, ze sos pomidorowy z ryżem - wcinał, „Hanuszkową rybę” - wcinał, łososia w sosie pomidorowym - wcinał ( dzień wcześniej dostał łososia bez sosu to nie ruszył). O tym mały cwaniaczku - ja się z tobą rozprawie - będzie pomidorowo jak sobie życzysz ;-)

A przy okazji:

Muffiny marchewkowe - inspirację Książką Kucharską BLW.

150 g mąki - optymalnie

60 g masła

1 łyżeczka proszku do pieczenia

2 rozbełtane jajka

2 duże marchewki

3-4 łyżki mleka (ja użyłam sojowego niesłodzonego)

W przepisie była jeszcze skórka z pomarańczy lub sok z jednego owocu (ja nie użyłam.

Piec około 10-15 minut w 180 st.C

Smacznego!

Osobiście bardzo mi smakowały. Kai też spróbował.

Dziecko w żłobku.

Kai juz od miesiąca "śmiga" do żłobka. Narazi tylko raz w tydodniu, ale juz 15 października jego wielki dzień i będzie zostawał 3 razy.

A jak wygląda tu nasze BLW- nijak.

Przed tym jak pierwszy raz przyprowadziłam Rybkę do żłobka miałam spotkanie z jedną z opiekunek, wypisałam stertę papierów. Co moje dziecko lubi ,nie lubi, jakie zabawki, czy śpi na lewym czy prawym boku;-)  Różne tam nie stworzone rzeczy, była i mowa o BLW. Powiedziała, że wie i niema problemu - ale jednak był. Nie przekazała informacji dalej i mojego dzieciaka nakarmiono jak gąskę. Skończyło się to całą nieprzespaną nocą. A jak się domyśliłam – po prostu zbadałam poranną kupę.

Kolejny raz jak poszłam powiedziałam, że jednak dziecko wypiło ostatnim razem za mało mleka i żeby podawały mu tylko mleko, w końcu to tylko 4 godziny. Odwlekam jak mogę, pocieszając się tym, że tu mają  całkiem zdrowe podejście do karmienia i pozwalają dzieciom jeść samodzielnie, jak wyrywają łyżeczkę. Uczę Kai-a, żeby czerpał jak najwięcej przyjemności z jedzenia i nie pozwolił się karmić, bo już od poniedziałku cały dzień 3 razy w tygodniu i posiłki są nie uniknione.

A jak w żłobku – poza  zmartwieniem na temat BLW , Rybce bardzo się podoba, a mi odpowiada to miejsce, każde dziecko ma prowadzony swój pamiętnik, a opiekunek jest sporo.

A jaki jest wasze doświadczenie, czy któraś z was ma dziecko karmione BLW w żłobku?

Food is just for fun until they are one.

Dziś Kai kończy siedem miesięcy. Ponad dwa miesiące naszej przygody z BLW za nami. Czas mija nieubłagalnie. Dzieciak nam rośnie i ciągle nas zaskakuję nowymi rzeczami. Pełzanie opanował już do perfekcji, przemieszcza się z prędkością światła. Za jeden ze swoich ulubionych celów obrał sobie miskę z wodą naszej kotki. Nie chcę sobie wyobrażać, co będzie jak zacznie raczkować, nie wspomnę już o chodzeniu ;-) (…ale jak to wszystko cieszy).

Każdego dnia z posiłkami radzi sobie coraz lepiej, zaskakując swoją zręcznością, a czasami wygląda to tak jakby dostał jedzenie pierwszy raz. A wszystko to dzieję się jednego dnia. Całkiem niedawno odkryłam powód. Kai najzwyczajniej w świecie wyrobił sobie już swój gust kulinarny. To, co mu smakuję wcina jak opętany, a to, co nie, wypada mu z ręki, poza krzesełko, trafia wszędzie tylko nie do buzi.

W naszym doświadczeniu trzymamy się maksymy  "Food is just for fun until they are one", myślę, że jest ona najbardziej trafna w tej metodzie. 

Miłego wieczoru!

"Bobas Lubi Wybór" - Książka kucharska.

G.Rapley T.Murkett „Bobas Lubi Wybór” - Książka kucharska.

Czekaliśmy, czekaliśmy i w końcu do nas dotarła. Poczta u nas czasami jest bardzo powolna, ale rzetelna i przesyłki w końcu docierają.

Podziękowania dla Pani Agnieszki z wydawnictwa Mamania.

http://www.mamania.pl/

Książka po pierwszych oględzinach rewelacyjna. Wprawdzie nie miałam czasu na głębsze przestudiowanie, ale parę przepisów „wpadło mi w oko”. Na pewno wrócę do tematu.

yyyy.....

ten jest dobry

to chcę!

Idzie jesień - Słoneczny dzień.

  Jeden z pierwszych dni jesieni był dla nas łaskawy. Tu na „końcu świata” gdzie często wieje i leje było słonecznie. Temperatura dochodziła do 14 st. C,  w Szkocji odczuwanie temperatury ze względu na dużą wilgotność jest całkiem inne, tym razem w słońcu wydawało się, że jest całkiem ciepło. Pozwoliło to nam się cieszyć pierwszym jesiennym weekendem. Rodzinnie z synkiem i siostrzenicami bawiliśmy się skąpani w ostatnich promieniach letniego słońca. Wszystko jest takie zielone, że trudno uwierzyć, że już zawitała do nas jesień ( tu wszystko dojrzewa dużo później np. czereśnie za moim domem były dojrzale dopiero na początku sierpnia, więc i kolory jesieni witają nas znacznie później). Kai zajadał się swoją kanapka na zielonej trawce, ekscytując się tak  dużo ilością nowych ludzi, a siostrzeńcy biegali jak oszalali, a moje oczy nie nadążały nad tym wszystkim.

  Pierwszy dzień jesiennego weekendu był w 100 % udany. Po takim dotlenieniu nasza „Rybka” dostała takiego apetytu, że zjadł całkiem spory kawałek piersi z kurczaka w chilli i majeranku.